Text : ปรีญา_ญ่า

ความงามเศร้า

            หลังจากที่ฉันอ่าน  Atomised นิยายที่เขียนโดยนักเขียนชาวฝรั่งเศสชื่อ Michael   Houellebecq    จบลง   ฉันกลับมาคิดว่าตัวละครตัวไหนใน มีชีวิตที่ดีที่สุด  (อีกนัยหนึ่งก็คือ   ขมขื่นน้อยที่สุด)  แล้วถ้าให้ฉันเลือกเป็นตัวละครสักตัวในเรื่องนี้  ฉันจะเลือกเป็นใคร…

The  lost  kingdom

            หนังสือเปิดตัวด้วยชีวิตของ  Michael   Djerzinski  นักวิจัยทางชีววิทยาที่ดูเหมือนจะประสบความสำเร็จในทางการงาน  ถึงแม้ว่างานที่ทำจะไม่ค่อยน่าตื่นเต้น  เพราะเป็นงานประจำ ไม่ได้ดีขึ้น  แต่ไม่แย่ลง   เขาอาศัยอยู่ในอพาร์ตเม็นท์  แทบไม่เคยรู้จักเพื่อนบ้าน  เคยมีครั้งหนึ่งที่เขาเหงาแล้วอยากจะมีเพื่อน  เขาเลยตัดสินใจซื้อเพื่อนมา  1  ตัว   เอาเพื่อนใส่กรงเอาไว้   จากนั้นเขาก็สมใจ  ที่มีใครสักคนคอยต้อนรับเขายามที่เขากลับมาที่ห้อง ตอนเช้าเพื่อนก็ร้องเพลงให้ฟัง  เพียงแต่เพื่อนของเขาเป็นนก    พอเลี้ยงได้สักพักเขาตระหนักว่าเพื่อนจะมีความสุขไหมที่อยู่ในกรง   เขาจึงลองปล่อยให้เพื่อนบินออกไป   แต่เจ้านกตัวนี้กลับกลัวการมีอิสระ  อีกหนึ่งเดือนต่อมาเขาลองอีกครั้ง  คราวนี้ได้ผล   เพื่อนตกลงไปนอกหน้าต่าง  มันลืมการกระพือปีกตามธรรมชาติของนกด้วยซ้ำ   ไม่นานเกินรอ  เพื่อนจึงต้องตายจากไป  นั่นทำให้เขารู้สึกถึงการมีอิสระครั้งแรกของเขา 

            สำหรับชีวิตวัยกลางคนของเขากับหญิงสาว  น่าจะอธิบายได้ด้วยประโยคที่ว่า  He  used  his  cock  to  piss,  no  more.   หนังสือค่อย ๆ เล่าประวัติของ  Michael  ทำให้เราเห็นภาพ  ชายที่มีชีวิตวัยเด็กที่โตมากับคุณย่า    เรียนเก่ง  คนรอบข้างก็ภาคภูมิใจกับเขา   เพียงแต่เขาค่อนข้างโดดเดี่ยว   เขามีอาณาจักรส่วนตัวของเขา  ซึ่งเป็นอาณาจักรที่แสนเปราะบาง

            ต่อมาหนังสือพาให้เราไปรู้จักกับ Bruno  ตอนที่ฉันอ่านเรื่องของ  Michael  ฉันรู้สึกเศร้าอยู่แล้ว  แต่พอมาถึง Bruno  นั่นทำให้ฉันเศร้ามากไปอีก  พล็อตช่วงนี้น้ำเน่ามาก  Bruno  กับ  Michael  เป็นพี่น้องกัน  (แม่คนเดียวกัน  แต่คนละพ่อ )   แต่นิยายเรื่องนี้ก็ไม่ได้ผูกพล็อต  แบบนิยายที่ฉันเคยอ่าน  หรือเคยดูจากละครไทย  Bruno   อาศัยอยู่กับตายาย    แต่พอคุณตาเสียชีวิต  ยายที่เป็นที่พึ่งคนเดียวของเขามีแต่ความโศกเศร้าใจ   ไม่มีทางใดที่จะเยียวยาตัวเองได้   นอกจากสิ่งเดียวคือ  ฝีมือทำครัวที่ดีมาก  นั่นทำให้  Bruno  กลายเป็นเด็กอ้วนที่แสนจะน่าเกลียด   

            เมื่อตอนที่เขาต้องย้ายไปอยู่โรงเรียนประจำ  ความอ้วน  ความขี้ขลาด ทำให้เขาโดนรุ่นพี่รุมแกล้งอยู่ตลอดเวลา   แต่ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาที่เขากับพ่อได้เจอกันบ้าง   แต่เมื่อพ่ออยู่กับลูก  แทนที่ความสัมพันธ์จะดีขึ้น  กลับกลายเป็นว่า  มีความห่างมากขึ้น   พ่อพยายามที่จะเข้าถึงลูก  แต่จริง ๆ แล้วไม่อาจจะเป็นเช่นนั้นได้

            ตัวละครอีกตัวคือ   Annabelle  เด็กสาวแสนสวย   อาศัยอยู่แถบเดียวกับ  Michael   ตัวหนังสือบรรยายถึงเธอเอาไว้สวยงามมาก   เกิดในครอบครัวที่ดี  25  พ่อแม่ไม่เคยทะเลาะกันเลย   เธอมีความฝัน  ฝันว่าจะมีครอบครัวที่ดี  ชายที่เธอเลือก  จะเป็นคนเดียวที่เธอจะอยู่กับเขาไปตลอดชีวิต   (เธอคิดตั้งแต่ก่อนพบ  Michael ด้วยซ้ำไป  )

            ชีวิตของเธอช่วงนั้นดีมาก  ดีกว่าใครทั้งหมด  Annabelle  และ Michael   จูงมือกันตอนกลับจากโรงเรียนทุกวัน   แต่ความสวยงามและความอ่อนต่อโลกของเธอ  กลับทำให้เธอต้องมีชีวิตที่ล้มเหลว  และช่วงนี้เอง  ที่พระเจ้าได้จัดการให้  พี่น้อง   Michael  และ    Bruno  มาพบกัน     เมื่อฉันอ่านถึงตอนนี้  ฉันก็เริ่มคิดถึงพล็อตเน่า ๆ  แบบที่ฉันเคยอ่านมาอีกแล้ว  แต่ไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดเอาไว้แม้แต่ฉากเดียว  

            คนสามคนกลายเป็นเพื่อนที่สนิทกันที่สุด   หลังจากนั้น   ฉันเริ่มจะรู้จักตัวละครแต่ละตัวมากขึ้น    Bruno (ช่วงนี้เป็นวัยรุ่นแล้ว )   มีอารมณ์กวี   อ่าน  Kafka , Annabelle  อ่าน  Kreutzer  Zonata  ส่วน  Michael  ก็สนใจหนังสือประเภท  วิทยาศาสตร์ต่าง ๆ  

            Bruno  ฝักใฝ่เรื่องเพศ   เขา สำเร็จความใคร่ของตัวเองอยู่ตลอดเวลา  มีอาการทางจิตแบบ   Exhibitionist   Bruno  มีความรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนประเภทไร้ประโยชน์ เคยคิดว่า ถ้าหากเขาตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าเขาต้องเป็นคนจัดการโลกนี้ด้วยตัวเองเขาจะทำไม่ได้  ตลอดเวลาเขาคิดว่าคนอย่าง  Michael   เป็นคนที่มีประโยชน์มากกว่าเขา   (ในความเป็นนักวิทยาศาสตร์ เช่นสามารถพัฒนาวัวให้มีน้ำนมมากขึ้น   ) จุดเปลี่ยนของภาคนี้อยู่ที่งานปาร์ตี้แห่งหนึ่ง  ที่ทำให้ความสัมพันธ์ของ  Annabelle  และ  Michael   ไม่เหมือนเดิม  

Strang   Moment

            ภาคนี้ว่าด้วยเรื่องของ  Bruno  ในตอนแรก ทำให้เราได้รู้จักตัวละครอีกตัว  คือ  Christiane   ผู้ซึ่งมาเติมชีวิตในด้านเซ็กส์ ที่ขาดหายไปของ Bruno ให้เต็ม  จากชายที่ต้องใช้เงินแลกเซ็กส์อยู่ตลอดเวลา   จู่ ๆ เขาก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามา  พาเขาเข้าไปในสังคมที่อิสระในเรื่องเซ็กส์  

            ห้วงเวลานี้ของ Bruno จึงเต็มไปด้วยการเสพเมถุนอย่างมีความสุข  ถึงแม้ว่าเขาจะมีภาระอะไรบางอย่างในชีวิต  แต่ชีวิตก็ดีขึ้น   ภาระนั้นคือชีวิตครอบครัวตัวเองแย่มาก  ถึงแย่ที่สุด  เขามีลูก เด็กคนนั้นตกที่นั่งไม่ต่างจาก  Bruno  ในตอนเด็กเลย   เขาเองก็รู้ตัวดี   แต่ไม่สามารถจัดการกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ 

            Michael   Houellebecq  คนเขียนนิยายเรื่องนี้ค่อนข้างโหดร้าย  เขาสามารถล่อคนอ่านให้ติดกับเขาได้ไม่ยาก กับดักที่ว่าก็คือความงามที่แสนเศร้า ประมาณว่าอ่านไปเพลิน ๆ แล้วเอาฆ้อนทุบหัวคนอ่านเสียดื้อ ๆ    

            ตอนท้ายเรื่องเขากล่าวถึง  Annabelle  อีกครั้ง  คราวนี้ทำเอาฉันน้ำตาตกไปเลย   ประโยคที่ว่า ‘ Life  seemed  to  her  like  a  bad  joke ,  an  unacceptable  joke  ,  but  acceptalble  or  not  ,  that  what  it  was  .  (หน้า  336  ) 

Infinite  emotional

            ภาคนี้เป็นตอนจบของเรื่อง  สรุปเรื่องของ Michael ที่ยังค้างคาอยู่  แต่ฉันยังคาใจกับคนเขียนที่เหมือนกับว่าเขาทิ้งตัวละคร  Bruno  ให้เผชิญชะตากรรมของเขาต่อไป ขณะเดียวกันตัวละครตัวอื่นเหมือนมีหนทางของตัวเอง   (ไม่ว่าจะดีหรือร้าย)

            Atomised มีรายละเอียดที่น่าสนใจอีกมากมาย   มีการกล่าวถึงหนังสืออีกหลายเล่ม ที่ผู้เขียนสนใจ รวมถึงทฤษฎีต่างๆที่มีอยู่ในโลกนี้  และยังมีตัวละครอีกหลายตัวที่เต็มไปด้วยความขมขื่น   บางครั้งดูน่าขบขัน

            Atomised  เป็นหนังสือที่อ่านแล้ววางไม่ลง  แต่ถึงนาทีนี้ฉันตัดสินใจได้แล้วว่าจะเลือกเป็นตัวละครตัวไหน Annabelle ไงล่ะ  เพราะว่าเธอดูเป็นนางเอกที่คล้าย ๆ กับนางเอกที่ฉันคุ้นเคยมานั่นเอง