รัตติกาลของพรุ่งนี้


รัตติกาลของพรุ่งนี้

“เดินเรื่องช้าไป รายละเอียดบางอย่างถูกมองข้าม”
คุณจำประโยคนั้นได้อย่างเลือนลาง เหมือนภาพสีน้ำที่โดนสายฝน ประโยคนั้นต้องเป็นความทรงจำอะไรสักอย่าง ที่คลับคล้ายคลับคลาเรื่องราวในละครเวทีที่เพิ่งดูจบ คุณเดินออกมาจากโรงละครเล็ก เดินไปยังท่าเรือข้ามฟาก ระหว่างที่รอเรือที่ท่าน้ำยามค่ำอันมืดดำ คุณก็นึกชื่อละครเรื่องนั้นได้ “รถรางสายนั้นชื่อปรารถนา”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s